Helse Tijden is na Saint Amour, Geletterde Mensen en Koningsblauw een nieuwe programmareeks van Behoud de Begeerte.

Behoud de Begeerte wil zich met Helse Tijden toeleggen op maatschappelijke thema's zoals oorlog, armoede, religie en, misschien wat vreemd in deze context, liefde, omdat zwijgen, zoals Tom Lanoye schreef, ‘de enige manier is waarop de machteloze zijn gezicht hoopt te redden'. Behoud de Begeerte wil niet zwijgen, we mogen niet toegeven aan machteloosheid. 
In februari 2010 ging de eerste editie van start, Chagrin d'Amour (eigenlijk Saint Amour, maar voor de gelegenheid omgedoopt tot Chagrin d’Amour) met als centraal thema: de liefde. In de schermutselingen tussen twee mensen zijn immers vaak dezelfde patronen te herkennen die de grondslag vormen van wereldconflicten. In oktober 2010 volgt de tweede editie rond armoede Dure Woorden. In 2011 tot 2013 komen nog oorlog, religie, de dood en het leven aan bod.

Helse Tijden is uiteraard in de eerste plaats een reeks literaire voorstellingen, met binnen- en buitenlandse schrijvers, jeugdschrijvers, journalisten, fictie en non-fictie, naakte cijfers, filmfragmenten en muziek. Wat dat laatste betreft, zal Bl!ndman bij elke productie van de partij zijn, in telkens een andere gedaante.

‘De mens, ge kunt gij daar niet aan uit', schreef Gerard Walschap aan het slot van zijn schitterende roman Tor. Hij verwoordde daarmee het uitgangspunt van Helse Tijden: de verbazing over het flink ontwikkelde talent van de mens om er telkens weer een onvoorstelbare knoeiboel van te maken. Al heeft de mens het wiel, kunst en ruimtevaart uitgevonden, zijn vindingrijkheid om elkaar de duvel aan te doen, lijkt wel onuitputtelijk. Over die vindingrijkheid, over de strapatsen van de mens, over de mens als klootzak en kwibus gaat Helse Tijden.

Overigens schreef Walschap in hetzelfde jaar (1943) ook de roman De consul, die hij als volgt begon: ‘De mens leeft onlogisch en onbegrijpelijk, maar hij kan niet laten redenen te zoeken voor zijn handelwijze'. Ook dit citaat is een uitgangspunt voor Helse Tijden.

Alles is al gezegd, alles is al geschreven, alles is al gedaan - en toch moet elke generatie zijn eigen vragen stellen en eigen antwoorden proberen te formuleren, zelfs al gebeurt dit vanuit een designzetel, kijkend naar het leed op de digitale televisie.

Helse Tijden wil een paar voor de hand liggende valkuilen vermijden. Preken voor eigen kerk is al te gemakkelijk, een didactische voorstelling met opgeheven vingertje is uit den boze, en het wordt sowieso laveren tussen ‘schop de mensen tot zij een geweten krijgen' en ‘wat heeft het alles voor zin?'.