Saint Amour Italia


Voor de zevende editie reisde Saint Amour naar de bakermat van de liefde: la bella Italia. Er zijn meesters en leerlingen in de kunst van het verleiden, en het meesterschap begon zonder twijfel daar, in het land van Berlusconi en la Cicciolina, maar ook: van Catullus en Casanova.



Saint Amour kleurde in 2012 azuurblauw en eerde de liefde met de voorhoede van de Italiaanse literatuur. Of hoe NRC Handelsblad het beschreef: ‘de vaandeldragers van de literaire AAA-status’: Irene Lamponi, Francesco Pacifico, Ilja Leonard Pfeijffer en Sandro Veronesi. Ook Thom Hoffman, Herman Koch en Arjen Lubach hadden hun deelname toegezegd. 


Azzurri 




Sandro Veronesi, die met Kalme chaos de prestigieuze Premio Strega won, las uit zijn nieuwe roman XY een grappig verhaal over de verwoestende invloed van achterdocht op het liefdesleven. Zijn optreden werd op een daverend applaus onthaald. ‘Hier had iemand gestaan die de retorica van de voordracht beheerste,’ tekende NRC op. Met Geschiedenis van mijn puurheid schreef Francesco Pacifico een boek over de fanatieke katholiek Piero Rosini, die zijn ‘puurheid’ op het spel zet voor de wulpse heupbewegingen van zijn schoonzus Ada. Tijdens Saint Amour kregen Pacifico en Veronesi het gezelschap van hun Nederlandse collega’s Herman Koch, Arjen Lubach en Ilja Leonard Pfeijffer. Italofielen Koch en Lubach brachten een tekst waarin de twee thema’s van deze voorstelling, liefde en Italië, een prominente rol speelden. Pfeijffer, die op de fiets naar Italië reed en in Genua bleef hangen, schreef speciaal voor Irene Lamponi de theatermonoloog La pace denunciata. De Italiaanse actrice liet ‘in indrukwekkend Italiaans’ (Zwart Goud) het Nederlandse publiek voor het eerst kennismaken met Pfeijffers Italiaans werk en bracht ook een tekst van de Italiaanse dichter Gabriele D’Annunzio. Acteur Thom Hoffman declameerde klassieke Latijnse teksten, o.a. van de reeds genoemde Catullus, de allereerste liefdesdichter. In het Latijn, welteverstaan.



Cinema e musica


Saint Amour was als vanouds niet alleen een literair programma. Muziek en filmfragmenten brachten het publiek in de gepaste sfeer, in dit geval: de Italiaanse. Transparant bracht bewerkingen van de grandioos virtuoze Vivaldi en graindelavoix zorgde samen met Muntagna Nera voor Italiaanse levensliederen. ‘Hartverscheurende muziek die zelfs bij de meest nuchtere toehoorder de tranen in de ogen doet schieten.’ (Zwart Goud) Vaste waarde Piet Piryns was voor de gelegenheid geen presentator, maar maestro delle cerimonie.

Foto's zijn te vinden op www.saintamour.nl.