In 2009 publiceerde Tom Lanoye de alom geprezen en ontroerende roman Sprakeloos over zijn moeder, de slagersvrouw en amateuractrice die na een beroerte door afasie werd getroffen. Exact een jaar nadat Lanoye met zijn monoloog Sprakeloos op de planken door Vlaanderen trok, wordt de voorstelling wegens het gigantische succes hernomen. In 2011 werden de twintig voorstellingen bezocht door 11.658 toeschouwers; de zaalbezettingsgraad was 97%; de pers was unaniem lovend; na elke voorstelling werd Lanoye door het publiek met een staande ovatie bedankt. 



Lanoye speelde Sprakeloos op de planken in een volle Amsterdamse Carré tijdens de Boekenweek 2012, waarvoor hij het Boekenweekgeschenk Heldere hemel schreef. De herneming gaat van start in het Brusselse Théâtre National, waar Lanoye een tweetalige versie speelt – afwisselend in Nederlands en Frans, en telkens in de andere taal ondertiteld.

Sprakeloos op de planken bewaart de centrale lijn van het boek. Na een beroerte raakt een schrijversmoeder haar spraakvermogen kwijt en takelt onherroepelijk af, steeds minder in staat om te communiceren met wie haar lief is. Tegelijk maakt haar zoon de schrijver een meervoudige balans op. Van zijn kleurrijke jeugd in een volkswijk, van zijn worsteling met de liefde, van zijn conflicten met de kleine moederdiva, van de strijd die zij manmoedig voert en waarin ze reddeloos en redeloos ten onder gaat – en van de blijvende woede en pijn die dat oplevert.

’Hoe een boek nog beter wordt.’ 

De Standaard



‘Tom Lanoye maakt van ‘Sprakeloos’ ook ‘op de planken’ een succes.' 

De Morgen


‘Een virtuoze woordenstroom gebracht met de klasse van een groot acteur.’ 

Gazet van Antwerpen

‘Was zijn magistrale roman Sprakeloos al een hommage van formaat aan zijn overleden moeder, dan doet Tom Lanoye er nog een ferme schep bovenop in de theatermonoloog die hij uit zijn boek puurde.’ 

Het Nieuwsblad



‘Tom Lanoye est une vraie “bête de scène”. Il peut passer par toutes les emotions, du rire aux larmes contenues, par les torrents de mots comme par le chuchotement.
La Libre Belgique