Beurtzang

Bregje Hofstede, Aya Sabi & Elisabeth Hetherington

‘In mij heeft er een gevecht zonder einde plaats: tussen een geloof zonder bewijs en een rede zonder bekoring.’ Het citaat is van de Franse dichter Sully Prudhomme, de eerste auteur die ooit – in 1901 – de Nobelprijs voor Literatuur ontving. Hij plaatst in deze poëtische observatie het begrip ‘bekoring’ tegenover de menselijke rede; in het Franse origineel luidt dat ‘la raison sans charme’. Het is een van de vele interpretaties die het woord toelaat, met één constante: bij elke vorm van bekoring is er sprake van een aantrekkingskracht, op een subtiele manier of juist expliciet.

In de rituele voorstelling Beurtzang onderzochten we deze variaties in woord en muziek. Het publiek werd uitgenodigd in een denkruimte op scène, met twee schrijvers als gids voor een collectieve contemplatie. Voor Aya Sabi heeft bekoring te maken met ons zoeken naar veiligheid en troost, over generaties heen. Bregje Hofstede vraagt zich af of het wel verstandig is om ons te laten leiden door bekoringen, omdat ze een gevaar kunnen bevatten, ondanks hun verleidelijke lokroep. De derde stem in het programma was sopraan Elisabeth Hetherington; zij opende emotionele registers door het zingen van een soms eeuwenoud repertoire, waaronder composities van Hildegard van Bingen, de benedictijnse abdis die geldt als de eerste vertegenwoordiger van de Duitse middeleeuwse mystiek.

Samen nodigden deze drie vrouwen ons uit om te reflecteren over onze menselijkheid, de kracht en de kwetsbaarheid ervan. Zoals Prudhomme al treffend aangaf: wat stelt onze rede voor zonder charme?