Sarah de Koning leest ‘Dus dit beslist is de toon, maar hoe haalt men een gezwollen veulen’
Een van de in 2026 voor de Herman de Coninckprijs genomineerde bundels was Tekstielen van Sarah de Koning. Kijk en luister hier naar haar ‘Dus dit beslist is de toon, maar hoe haalt men een gezwollen veulen’, een van de gedichten uit de bundel, verbeeld door Wies Hermans.
De jury van de Herman de Coninckprijs 2026 over Tekstielen
Tekstielen klinkt als een klok, maar verraadt niet waar de klepel hangt. Aan de ene kant is er sprake van een verslavende, soepele stroom van woorden die de lezer moeiteloos meevoert. Anderzijds schuwt Sarah de Koning het in haar debuut niet om te spelen met syntax en semantiek, om zowel te ontregelen als te fascineren. Continu worden diepste verlangens en onoverbrugbare afstanden tastbaar gemaakt, maar de meerduidige en klankrijke regels blijven een verleidelijke ongrijpbaarheid houden die de lezer doet terugkomen voor meer: ‘Wat boeit zo’n heuphoge blos als een/uitslaande brand het dier, draagt mijn engel niet een vlammend/wiel, een dunne vleugel, en gevangen een vis een mes in zijn hand.’ Tekstielen is een technisch indrukwekkend en bijzonder melodieus debuut, maar daarnaast is het ook dapper. Intellect, kracht en immense kwetsbaarheid komen samen op deze pagina’s en drukken een waarachtige, rijke vrouwelijkheid uit. Bovendien durft de dichter de taal zelf aan te pakken, als materiaal én onderwerp, als middel én als probleem. De worsteling met de liefde is immers ook een worsteling met de taal, ‘het voortdurend/verplaatsen van geknielde woorden, gekneusd en beurs.’ Die fascinerende vermenging van taal en hartstocht komt sterk uit de verf in deze meerstemmige en opwindende poëzie.
