Yasmin Namavar leest ‘je verdwijnt voor uren’
Voor de uitreiking van de Herman de Coninckprijs vragen we een kunstenaar om grafische video’s te maken van gedichten uit elke voor de prijs genomineerde bundels. Een van de in 2026 genomineerde bundels was verblijf van Yasmin Namavar. Kijk en luister naar ‘je verdwijnt voor uren’, verbeeld door Wies Hermans.
De jury van de Herman de Coninckprijs 2026 over verblijf
Vanaf de eerste regels van haar debuut verblijf laat Yasmin Namavar een eigen en rijpe stem horen. Namavars poëzie is tegelijk gelaagd en lichamelijk, doordacht en dierlijk doorbloed, muzikaal en erotisch. De dichter onderzoekt hoe gevoelens van thuiszijn en van thuisloosheid ons lichaam en onze omgeving beïnvloeden. In haar gedichten probeert de ik zich te verhouden tot het verleden, tot familie, tot het landschap met haar bomen, planten en dieren: ‘onder mijn woordloze huid ligt iets ouds te slapen, wolharig/ongelooflijk sterk/koud en nat van de reis.’ Namavars taal is zintuiglijk, maar ook gedisciplineerd: je voelt als lezer het werk, de tijd en de liefde die in deze bundel zijn gegoten. Het resultaat is een ogenschijnlijk moeiteloos verworven, tegelijk weelderige en sensuele lyriek. In alle opzichten weerklinkt een matuur dichterschap en een rijke zoektocht naar identiteit. De ik-figuur staat met één voet in Nederland en met de andere in Perzië. Die dubbele identiteit zit in de hele bundel verweven in een mengeling van intense, lyrische metaforen en meer verhalende verzen. verblijf is een bundel over oorsprong en afscheid, vruchtbaarheid en verlies, liefde en verlangen. Namavar schrijft wars van clichés, in prachtige beelden, slim en geestig, sensueel en uitdagend.
