Liefde. Een woord waar veel adjectieven bij passen. 'Teder', bijvoorbeeld, als in: 'tedere liefde'. Of 'hopeloos'. Of 'levenslang', 'hartstochtelijk', 'onuitgesproken', 'verboden', 'innig', 'eeuwig', 'onvoldaan', 'lustig' - vul zelf maar aan.

Literatuur en Liefde, het is een bedrijvige tweeling. Schrijvers van alle tijden en alle landen hebben hun beste pagina's aan liefde gewijd. Soms hard, soms zacht. Of luchtig, want met alle bloedserieuze dingen kan (moet) er gelachen worden. Het ligt voor de hand dat vooral die toon aangeslagen werd tijdens Saint Amour, het literair programma over liefde en begeerte. Met mensen als Remco Campert, Jan Mulder, Joke van Leeuwen, Tjitske Jansen, Annelies Verbeke, Hugo Matthysen, Tine Embrechts en Herman Franke kon dat haast niet anders.

Een ferme knipoog loerde dus vaak om de hoek al konden de schrijvers en dichters ook ontroeren. Volgens het NRC Handelsblad 'pakte Annelies Verbeke de zaal meteen in' met een voordracht die 'op de rand van het absurde, ontroerend en grappig' was. Ook Campert kon de zaal bekoren met een liefdevol verhaal over zijn moeder. Tine Embrechts en Karlijn Sileghem zorgden dan weer voor luchtig vertier tussendoor.
De Haagsche Courant noteerde dat het 'ook in Nederland begint door te dringen hoe goed literatuur gedijt in het theater' en bestempelde Saint Amour als 'een succesvol exportproduct.'